Sporten samen met je kind! Kan dat?? JAAAA

Zolang ik mij kan herinneren, is sport een onderdeel van mijn leven. Hardlopen, paardrijden, hockey, maar vooral dansen. In alle soorten en maten. Van klassiek ballet tot hiphop. Van buikdans tot jazz. Zelfs lessen in de Andalusische volksdans Sevillanas op een blauwe maandag. In het buitenland ontdekte ik de dansstijl bachata en I fell in love. Terug in Nederland ging ik lessen volgen en werd ik lid van een showteam. Een aantal jaar geleden ging ik zelf lesgeven. Tot ik 36 weken zwanger was stond ik gewoon nog twee avonden les te geven, naast mijn fulltime kantoorbaan. Een kwestie van geluk dat ik niet al te veel last had van zwangerschapskwaaltjes na het eerste trimester, maar vooral gedreven door mijn passie.

Tot het einde van mijn zwangerschap was ik ook nog geregeld in de sportschool te vinden, zij het vooral voor body balance omdat krachttraining natuurlijk niet meer tot de mogelijkheden behoorde. Zonder er al te veel van te verwachten meldde ik mij ook aan voor een cursus zwangerschapsyoga, wat geweldig leuk en ontspannend bleek te zijn! Op de ochtend van de bevalling deed ik nog een aantal yoga oefeningen. Ik zag mijzelf in gedachten al dansend en mediterend de bevalling in gaan, maar man oh man dat pakte toch echt even anders uit. Vanaf het moment dat ik op het ziekenhuisbed ging liggen kon ik mij letterlijk niet meer bewegen omdat ik verging van de pijn. Je kent het wel. Gelukkig ging alles achteraf precies zoals ik had gehoopt en werd ik moeder van het liefste en mooiste meisje ter wereld, Milena.

De eerste weken na de bevalling kon het mij gestolen worden hoe ik eruit zag of hoe ik mij lichamelijk voelde, want er bestond voor mij niets anders dan mijn pasgeboren prinsesje. Na een paar weken begon het toch te kriebelen en wilde ik graag weer sporten. In de sportschool staan zweten is het laatste waar de meeste newborn moms aan denken, maar ik had er zin in! Omdat ik vanwege een diastase nog geen groenlicht van de verloskundige kreeg, ging ik een cursus postnatale yoga doen. Met baby in de draagzak. Geweldig was het! Nooit gedacht dat baby’s het zo leuk zouden vinden om naar de aparte bewegingen van hun moeders te kijken en bij de oefeningen betrokken te worden.

Then it hit me: het is helemaal niet nodig om van je kindje gescheiden te zijn om te kunnen sporten. Vanaf de eerste les postnatale yoga deed ik de oefeningen die ik had geleerd thuis, met Milena op de yoga mat of in de draagzak. Zij blij, ik blij. Toen ze wat groter werd zette ik haar in de wipstoel naast mij. Hoe gekker de oefeningen en geluiden, des te meer plezier had zij er in. Ze vond het ook leuk als ik haar optilde en squats deed. Sommige dagen lukte het absoluut niet om iets te doen, andere dagen begon ze te huilen als ik even pauze nam omdat ze wilde dat ik door ging. Een nogal strenge personal trainer dus!

Hoewel het sporten met Milena geweldig is, heb ik het er nog steeds wel eens moeilijk mee dat ik het dansen niet meer heb kunnen oppakken na de bevalling omdat ik er halverwege de zwangerschap ineens alleen voor kwam te staan. Dansen was mijn lust en mijn leven en voor mij dé manier om moeilijke gebeurtenissen uit verleden te doen vergeten en verwerken. Toch zou ik het leven dat ik nu met Milena heb voor geen goud willen ruilen!

Milena is nu ruim 1 jaar en ik betrek haar nog altijd actief bij mijn home workouts. Ze kruipt en loopt rond, probeert op mij te klimmen als ik aan het planken ben, of komt gewoon even knuffelen. Nu het weer lekker weer wordt gaan we steeds vaker naar het bos. Stukje wandelen, even naar de speeltuin en tussendoor touwtje springen, waarbij ze mij de eerste keer aankeek alsof ik van een andere planeet kwam.

Vaak hoor ik dat vrouwen zeggen dat ze geen tijd meer hebben om te sporten nu ze een baby hebben. Natuurlijk is het zo dat je leven compleet verandert en je niet meer zomaar kan gaan en staan waar je wilt, maar ik wil graag blijven sporten om gezond en in shape te blijven. Het is zeker niet altijd makkelijk. It takes a lot of dedication, want geloof mij dat alleen voor een baby zorgen én moeten werken je niet in de koude kleren gaat zitten. Milena was het eerste jaar een extreem slechte slaper en had heel veel last van eczeem. Er zijn echt heel wat dagen bij dat ik het niet meer trek en ervoor kies om lekker Netflix op de bank te kijken in de avond, nu ze eindelijk doorslaapt. Maar ik weet hoeveel beter ik mij voel als ik mijzelf wel over de streep trek en ga sporten. Ik wil graag andere moeders inspireren door te laten zien dat het met wat moeite en aanpassingen wel degelijk mogelijk is om te (blijven) sporten. Als ik het kan als alleenstaande en werkende moeder, kunnen anderen het ook! Waar een wil is, is altijd een weg.

 

 

Dit bericht is gepost in BLOG. Bookmark de link.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *