Slaapgebrek als moeder, het is niet niks

Als je zwanger bent word je al aan alle kanten gewaarschuwd dat er zware tijden op komst zijn. Je nachtrust zal nooit meer hetzelfde zijn hoor je overal. “Wees voorbereid om minstens elke 3 uur wakker te worden voor de eerste paar maanden nadat de baby geboren is.” En ja, dat klopt. Meestal. De meeste nieuwbakken moeders herken je niet aan hun pasgeboren baby maar aan de wallen en zwarte kringen onder hun ogen van het slaapgebrek. Maar.. Opstaan voor je baby, dat doe je met liefde. Met liefde sta je elke nacht op om flesjes klaar te maken en je kindje te verschonen, of zoals in mijn geval, je pakt je kindje naast je uit de co-sleeper en geeft hem of haar borstvoeding. De eerste paar maanden is dat helemaal niet zo erg, je kunt het best wel aan. Je leert dat je eigenlijk best goed kunt functioneren op een paar uurtjes slaap en dat koffie wonderen kan doen. Als je geluk hebt kun je je ook nog wakker douchen. Dát is echter alleen weggelegd voor de gelukkigen onder ons want douchen met een baby is niet meer zo gemakkelijk als het eerst was.

Maar, wat nou als dat slaapgebrek aanhoud? Wat nou als je kindje elke nacht wakker blijft worden. Wat nou als je kindje naast honger ook gewoon slecht slaapt? Vandaag zal ik je vertellen wat slecht slapen met mij doet. Mijn zoontje is inmiddels 5 jaar en na de periode van 2 jaar waarin hij dag en nacht op verzoek borstvoeding kreeg, word hij nog steeds wakker in de nacht. Meestal is dat om water te drinken maar zelfs als het geen water is, is het iets anders.
Een nachtmerrie, tandjes, kiezen, buikpijn, groeipijn of gewoon een onveilig gevoel. Er is altijd wel een reden om wakker te worden. Er zijn sporadisch nachten waarin hij doorslaapt maar dat zijn dan meestal net de nachten waarin ik zelf slecht slaap. Want dat is een gevolg. Als je lichaam elke nacht wakker wordt gemaakt op bepaalde tijden, dan is het soms ook gewoon wakker midden in de nacht.

Ik kan mezelf er aardig doorheen slaan moet ik zeggen maar ik merk de laatste weken aan mezelf dat ik na 5 jaar echt op ben. Waar ik voorheen moeite had om overdag te slapen, kan ik nu zo in slaap vallen. En als ik slaap dan heb ik elke ochtend het gevoel dat het nog geen tijd is om wakker te worden. Ik dwing mezelf om eruit te gaan. Dan voel ik mijn voeten die pijn doen als ik loop en hoe mijn rug nog steeds vermoeid aanvoelt. Dan ga ik beginnen aan de ochtend maar bij het opstaan voel ik me al moe. Als ik bezig ben dan valt het wel mee maar zo gauw als ik ga liggen dan voel ik het:
doodmoe. Het zorgt ervoor dat ik lichamelijk best zwak ben. Niet dat ik vaak ziek ben maar ik kan gewoon niet zoveel fysieke activiteiten verrichten als vroeger. Na elke activiteit moet ik rusten. Na het koken, na het afwassen, de kinderen naar bed brengen. Noem maar op. Dat zijn allemaal dingen die me dan energie kosten terwijl ik al niet zo veel energie in mijn voorraadkast heb.

Gelukkig ben ik er nu achter dat ik ook dingen moet doen die me energie opleveren. Want je kunt niet 5 jaar lang met slaapgebrek doorgaan en doorgaan zonder op te laden. Ik ga sinds een paar weken naar een psycholoog waar ik meestal met hernieuwde energie vandaan kom, ik luister naar podcasts om aan mijn mindset te werken, ik doe af en toe bewust helemaal niks en ik heb besloten om meer af te spreken met vriendinnen of te netwerken. Want hoe beter ik me voel, hoe beter ik voor mijn kinderen kan zorgen! Ook heb ik besloten om meer aan mijn blog te werken want van schrijven word ik ook zo blij.

Slaapgebrek als moeder, het is niet niks. En ik vraag me af, hoe doe jij dat met slaapgebrek?

Dit bericht is gepost in BLOG. Bookmark de link.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *